تهران_حیاترفتم مرخصی بگیرم. خبر دادن که خانوادم مریضن و سریع باید برگردم. چند روز هم به عملیات نمانده بود. بهش گفتم: خانوادم مشکل دارند باید برم. فرمانده بود وقتی دید اصرار زیادی دارم گفت: "عیبی ندارد، اینکه شما خانواده ات مظلوم است، فرزندانت مظلومند و غریبند یک طرف قضیه است مظلومیت اسلام و غریب بودن اسلام و انقلاب و رهبر هم یک طرف دیگر قضیه است. حالا هر کدام را دوست داری انتخاب کن." اشک در چشمام حلقه زد و نتونستم جوابش رو بدم، از سنگر اومدم بیرون، بعد از چند دقیقه رفتم پیشش معذرت خواهی کردم و گفتم: اسلام و غربت اسلام و مظلومیت اسلام برای ما ارزشش بیشتر است. من از این مرخصی صرف نظر کردم.